Šta simbolizuju venčići i zvončići koje deca nose na Vrbicu?

Lazareva subota ili Subota pravednog Lazara, u narodu poznata i kao Vrbica, jer je tada Hrist ušao u Jerusalim, gde su ga dočekala deca. Ove godine pada 4. aprila, a uvek se praznuje tačno osam dana pre Vaskrsa.

Praznik je posvećen uspomeni na vaskrsenje Lazara iz Vitinije, koga je, prema Jevanđelju, Isus Hristos podigao iz mrtvih četiri dana nakon smrti. Prema predanju, Lazar je nakon vaskrsenja živeo još trideset godina kao episkop na Kipru.

Ovaj događaj smatra se jednim od najvažnijih čuda i simbolizuje pobedu života nad smrću, ali i uvod u događaje koji su prethodili Hristovom raspeću.

Vrbica je posebno posvećena deci, koja tog dana nose zvončiće i grančice vrbe. Umesto palminih grančica, kojima je Isus dočekan u Jerusalimu, danas se koristi vrba kao simbol napretka i podmlađivanja.

Ovaj praznik se u tradiciji obeležava još od IV veka i povezan je sa brojnim običajima. Prvi počinju odmah ujutru, kada se bere olistalo pruće vrbe, verujući da snaga zelenila prenosi zdravlje i vitalnost na decu i odrasle.

Deca tog dana često nose zvončiće vezane za trobojku i ukrašene venčiće, koji simbolizuju pozdrav Hristu. Običaj je da se deca, ukrašena zvončićima i venčićima, lepo obuku, odakle i potiče izreka: „Udesio se, kao za Vrbicu“.

Pored vrbe i zvončića, još jedan važan element Vrbice jeste sveže cveće, jer običaji nalažu i da se ono danas nabere, a potom ostavi da prenoći u vodi. Sutradan, na Cveti, svi ukućani treba da se umiju tom vodom kako bi bili zdravi.

U pojedinim krajevima Srbije zadržao se i običaj „lazarica“ – povorki mladih, neudatih devojaka koje su svečano odevene i okićene obilazile kuće, pevale i simbolično najavljivale dolazak proleća.